Jerzy Harasymowicz - Bieszczady

Jerzy Harasymowicz darzył Bieszczady szczególnym uczuciem i poświęcił im wiele utworów. Tomik ten to wybór bieszczadzkich wierszy, opatrzony wstępem przez żonę poety, zilustrowany licznymi zdjęciami Ryszarda i Zygmunta Naterów, ukazującymi piękno tego regionu Polski.

Przedstawiamy Wam recenzję tego niezwykłego zbioru wierszy autorstwa Mariana Strusia NOWINY Gazeta Codzienna, 28 lipca 2003 r.

Poetyczne Bieszczady
Bieszczady są bez wątpienia górami mitycznymi i jako takie bywały już nieraz natchnieniem dla ludzi pióra. W literaturze utrwalił się tylko jeden obraz tego miejsca. Przedstawiane byty jako polski "Dziki Zachód", odludzie, azyl dla ludzi mających dość cywilizacji, szukających mocnych wrażeń itp. Teraz natomiast, dzięki tomikowi wierszy Jerzego Harasymowicza, pięknie wydanemu przez oficynę BOSZ, Bieszczady debiutują również w poezji.
Jerzy Harasymowicz (1933-1999) zakochany był w Bieszczadach do tego stopnia, że nawet po śmierci kazał rozsypać swe prochy na połoninach. Jak mało kto był predestynowany, aby oddać niepowtarzalny urok tych gór za pomocą wierszy. Czytając jego utwory, czujemy powiew wiatru, zapach ziół, słyszymy szemranie górskich potoków, przed oczami stają nam mieniące się wszystkimi kolorami jesieni buki.
Motywem wierszy Harasymowicza jest także kultura i przeszłość tych ziem. Poeta zachwyca się pięknem cerkiewek, w jego słowach słychać też żal za tym, co minęło, tak w sposób naturalny, jak i w wyniku powojennego gwałtu na tradycji i spuściźnie narodowej Bieszczad. Wiersze zostały zilustrowane niesamowitej wprost urody zdjęciami Ryszarda i Zygmunta Naterów, fotografików z Leska, którzy czują Bieszczady i umieją uchwycić ich czar na kliszy.